تا حالا به این فکر کردی که در طول شبانه‌روز، چند بار دستت خودبه‌خود می‌ره سمت گوشی؟چند بار بدون اینکه واقعاً نیازی داشته باشی، صفحه رو روشن کردی، توی شبکه‌های اجتماعی چرخیدی و نیم‌ساعت بعد به خودت اومدی؟انگار یه نیروی نامرئی وجود داره که دائم ما رو می‌کشه سمتِ صفحه نمایش.

ما فکر می‌کنیم «انتخابِ خودمون» بوده که گوشی رو چک کنیم، اما حقیقت اینه که این وسیله دقیقاً برای همین طراحی شده؛ برای اینکه ما رو توی یک حلقه بی‌پایان از نوتیفیکیشن‌ها، لایک‌ها و محتواهای فوری نگه داره.این مجموعه، یک فضای امن و دوستانه است برای اینکه با هم، بدون شعار دادن و بدون قضاوت، این موضوع رو باز کنیم.قرار نیست بگیم گوشی بده یا باید کلاً حذفش کرد.قرار است بفهمیم چه بلایی سر سیستم عصبی و تمرکز ما اومده.

ما اینجا مثل دو تا دوستیم که متوجه شدیم یه جای کار می‌لنگه.کسی قرار نیست بگه «گوشی‌تو بنداز دور».

قراره یاد بگیریم چطور از این تکنولوژی استفاده کنیم، بدون اینکه اجازه بدیم اون «ما» رو استفاده کنه.اینجا حرف از این نیست که تکنولوژی رو دشمن بدونیم؛حرف از اینه که دوباره صاحبِ «توجه» و «زمانِ» خودمون بشیم.چون هر ساعتی که اسیر گوشی نیستیم، ساعتیه که داریم برای خودمون، برای رؤیاهامون و برای آرامش‌مون ذخیره می‌کنیم.